زندانی که با خلق اثر به شهود رسید؛ این آثار را نمی توان قیمت گذاری کرد

به گزارش خبرنگار مهر، نمایشگاه «کتیبه هایی بر سکوت و شهود» با نمایش آثاری از هنرمند خطاط و خوشنویس ولی حسن پور، روز جمعه 24 مهر 1405، در فرهنگسرای نیاوران افتتاح شد. در این نمایشگاه حدود 80 اثر خوشنویسی و نقاشی خط قرآنی به نمایش گذاشته شده که در خلق آنها از تکنیک های خوشنویسی و زمینه سازی با اکرلیک و گواش و مرکب استفاده شده است.

ولی حسن پور ضمن گذراندن دوران محکومیت غیرعمد خود، هنرکده ای را در زندان مرکزی ایلام فعال کرده و بیشتر آثار خود را با حالت شهود عرفانی در آن هنرکده خلق کرده است و اینک با به نمایش گذاشتن و معرفی و فروش خیرخواهانه این آثار، امید است به رفع مشکلات این هنرمند و چندی دیگر که با محکومیت غیرعمد در بند هستند، اقدامی صورت گیرد.

ولی حسن پور هنرمندی که سه سال است به دلیل بدهی مالی در زندان ایلام به سر می برد، با بیان اینکه نمی توان آثار نمایشگاه «کتیبه هایی بر سکوت و شهود» را قیمت گذاری کرد، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره نمایشگاهش که در فرهنگسرای نیاوران برپاست، توضیح داد: گذشته از اتفاق ناخوشایندی که در ظاهر برای بنده افتاد، چیزی که خودم می گویم این است که من را خدا برای خودش اینجا آورد، نه شاکی. این اتفاق را واقعاً به عنوان یک محبت می بینم و تجلی این محبت در آثارم، خودش را نشان داد. در واقع فلسفه حضور در اینجا به خواست و محبت خدا بوده و این رقم خورده تا نیمه دوم عمرم را اینجا بگذرانم. من الان در 51 سالگی به سر می برم و سه سال در زندان هستم و هنوز هم ادامه دارد. ان شاءالله بعد از نمایشگاهی که برگزار کردیم، ختم به خیر شود.

وی بیان کرد: این نمایشگاه، نخستین تجربه من به عنوان هنرمند است. این آثار در هنرکده زندان ایلام خلق شده اند و از این منظر حائز اهمیت است.

در مدت سه سال زندانی بودن، سیر شهودی و عرفانی برایم اتفاق افتاد که در آثارم هم مشهود است؛ یعنی کسی که آثار را از نزدیک ببیند، حس و درک می کند.

این هنرمند درباره مجموعه آثارش اظهار کرد: مجموعه آثاری که در فرهنگسرای نیاوران به نمایش درآمدند، خوشنویسی هستند و بسیاری از آیات قرآنی برای تابلوهای مختلف انتخاب شدند.

حسن پور در پایان درباره متریال آثارش و اینکه چطور در زندان در اختیارش قرار گرفته اند، گفت: دوستانی که در همین جمع اینجا هستند از این قضیه پشتیبانی کردند و کار سختی بود. یک انتقادی هم دارم؛ واقعاً هزینه های یک زندانی از هزینه های فردی که بیرون از زندان قرار دارد، خیلی بیشتر است و اصل این موضوع بسیار غیرمعقول است. حالا فرض کنید این شخص زندانی بخواهد کار هنری هم انجام دهد یا هر کار دیگری؛ هزینه ها، هزینه هایی است که یک فرد معمولی نمی توانست تأمین کند و این نمایشگاه و خلق آثار با حمایت تمام دوستانی که اینجا هستند، تحقق پیدا کرد.